Kabadayı Rakısı

Kabadayı Rakısı

Bir İzmir rakısı; Türkiye çapında ünlü olsa da 1944’te kapanmak zorunda kalan rakı markası. Firma, “Çeşme” isimli özel bir rakıyı piyasaya sürerken 1942 Temmuzunda Yeni Asır gazetesine şu ilanı vermiştir: “Zevkini arayanlara müjde. Meşhur Kabadayı Rakısının hususi fevkalade Çeşme Rakısı piyasaya çıkarıldı. Bu rakı, uzun tecrübelerin neticesi olarak ve hususi bir itina ile üzümden ve Çeşme anasonundan yapılmıştır. Bir içen bir daha vazgeçemez. Mahalli imali: Keçecilerde No:11’de hususi fabrikadır.” Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.

Devamı

Zeybek Rakısı

Zeybek Rakısı

Tekel öncesi dönemde S. Zeybek adlı özel girişimci tarafından İzmir’de üretilip bütün Türkiye’ye dağıtılan birinci nevi rakı markası. Halis suma ve Çeşme anasonundan üretiliyordu. Alkol derecesi %43 olup 50 cl.’lik şişesi 172 kuruştan satılıyordu. Yaşayan eski İzmirlilere göre, Fuar’ın açıldığı günlerde ilk kez Paraşüt Kulesi Gazinosu’nda satışa sunuldu. O günlerde rakı kadehlerde sek olarak içilirdi, Zeybek Rakısı bu tür zevke hitap ettiği için ün salmıştı. Tarık Dursun K., babasının içtiği rakıları sayarken Kordon Rakısı ve Dayıbey Rakısı’nın yanı sıra Zeybek’i de anar. Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.

Devamı

İzmir bilir ya…

Soğuk bir kış sabahı İzmir’deyim. İzmir’in soğuğu olmaz demeyin basbayağı soğuk hava. İş için buradayım ve akşam dönüş saatine kadar yoğun bir gün beni bekliyor. Hemen Konak’ta alıyorum soluğu. İşimi halledip Balçova’ya, oradan da Çiğli’ye geçeceğim. Bu arada şirket mağazalardan birinde markadan sorumlu olacak bir çalışan konumlandırmayı planlıyor. Ben de şirketi temsilen o aday ile görüşeceğim. Bol koşturmalı bir günün akşamında Karşıyaka’da görüşmek için randevulaşıyoruz. Bir kafede buluşacağız. Telefonda buluşma saatini söylediğimde sesinde bir tereddüt seziyorum. Meğer Güzelyalı’da oturuyormuş ve kırk beş dakika içinde Karşıyaka’ya gelmesi çok zormuş. Tabii bunu bana telefonda söylemiyor, sonradan öğreniyorum. Karşıyaka’da hava kararıyor, tam işten çıkış...

Devamı

Ziya Rakısı

Ziya Rakısı

İzmir’de üretilen bir rakı markası. Yusuf Ziya Bey tarafından çıkarılan rakının ismi, etikette parıldayan güneş içinde Arap harfleriyle yazılıydı, hemen altında Douzico Zia ifadesi dikkat çekiyordu. Tanıtım metnindeki uyarı şöyleydi: “Şişelerdeki güneş firması içindeki Ziya Rakısı imzasının dikkatle sahtelerinden tevakki edilmesi tavsiye olunur.” Merkez ve fabrika adresi olarak Alsancak’ta, Bornova Caddesi, No: 110 gösterilirken, rakının “bilumum büyük ve kibar bakkaliye mağazalarında ve müskirat bayilerinde bulunduğu” belirtiliyordu. Ticari ve İktisadi İzmir Rehberi-1926 Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.

Devamı

Aslan Yasef’in Yeri

İzmir İkiçeşmelik’teki Havra Sokağı’nda bulunan eski meyhane. Yahudi usta Yasef’in salaş halk meyhanesinden sardalye ızgara ve anason kokuları fakir mahalleye buram buram yayılırdı. Paranın para olduğu devirde on çeşit meze ve bir karafaki rakı sadece iki buçuk liraydı. 40’ların sonunda İsrail’e büyük göç başlayıp İzmir’in Yahudi mahalleleri boşaldığında, Yasef önce ailesini oralara gönderdi, sonra ansızın dükkânı bir tavukçuya devredip ardında koca bir boşluk bırakarak kendi de gitti. Tarık Dursun K. Bir Zamanlar Bir Kent öyküsünde meyhanenin gediklilerini şöyle sıralıyor: “Otobüs şoförü Emin agayla biletçi Hasan, dökümcü Kirkor, hakkâk Muzaffer usta, kalfası Remzi, Karşıyakalı Etem, Bucalı Hasan, fırıncı Tanko…” Aslan Yasef’in Yeri’yle ilgili bir anı da...

Devamı

Alsancak

Alsancak

İzmir’de denizden Kültürpark’a kadar uzanan, Liman ve Pasaport arasındaki eşsiz Kordonboyu’yla tanınan mutena semt; geçmişteki adıyla Punta. 1922’ye kadar Alsancak meyhanecilerinin tamamı, Rumlar başta olmak üzere Osmanlı azınlıklarıydı. Kordon’un ilk Türk meyhanecisi Hıfzı Bey’in 1925’te açtığı meyhanenin adı anlamlıdır: Cumhuriyet Meyhanesi. Buranın Gündoğdu’ya bakan yönünde deniz manzarası da bulunmaktaydı. Kordonboyu’nun tek Yahudi meyhanesi David Papuşado’nun lokantasıydı. Saman İskelesi mevkiindeki lokanta sadece meyhane olmakla kalmaz, burada “kibar ziyafet ve düğünlere istihzarat” yapılırdı. Kordon tarihinde, caddeyi bugün süsleyen palmiyelerden bile yaşlı olan Zühre Gazinosu ve Şehir Gazinosu’nun, 50’lerde ise Sibel Gazinosu’nun çok hatıraları vardır....

Devamı

Güzelyer Rakısı

İzmir’de Anadolu Üzüm Şirketi’ne ait eski rakı markası. Rekabet koşullarında piyasaya ikramiyeli olarak sürüldü. Kiloluk şişelerinde onar lira, yarım kiloluklarda beşer lira, 250, 225 ve 200 gramlık şişelerde ikişer lira, yüz gramlık şişelerde ise birer lira ikramiye vardı. Lütfü Dağtaş İzmir Gazinoları Rakı Ansiklopedisi’nden alınmıştır.

Devamı

Cihanbeğendi Rakısı

Cihanbeğendi Rakısı

Tekel öncesinde İzmir Göztepe’de üretilen rakı. Mehmet Fahri Bey ve şürekâsının çıkardığı bilinen Cihanbeğendi Rakısı, özellikle Güzelyalı ve Göztepe’de satılırdı. O dönemde de bugünkü gibi var olan Karşıyaka-Göztepe rekabeti, rakı tercihlerine de yansımıştı. Göztepeliler Bulut Rakısı’nı, Karşıyakalılar ise Cihanbeğendi Rakısı’nı içmezdi. Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.

Devamı

1973 İzmir’inden manzaralar…

Grup Ses Beats’in dönemin seslerinden derlediği mix eşliğinde. izmir 1973 from Ethem Pekin on Vimeo.

Devamı

Veysel Çıkmazı

Veysel Çıkmazı İzmir, Kemeraltı’nda meyhaneleriyle ünlü sokak. Cumhuriyet öncesinde burada, sonradan Şen Türk Gazinosu’na dönüşecek olan, rakıları kadar şarapları ve biralarıyla da meşhur Bahçeli Gazino vardı. Cumhuriyet’ten sonra, sokakta ilk meyhaneyi 1926’da Halit Ferit Bey, Adalar Meyhanesi adıyla açtı. Aynı yerde bugün de bir meyhane var ve Ferit Baba Meyhanesi olarak biliniyor, eski ortakları tarafından Karadeniz adıyla işletiliyor. Bir zamanlar Ferit Baba’nın müdavimleri arasında, her akşam evine gitmeden önce bir tek atan Halikarnas Balıkçısı ile kendine özel yaptırdığı maydanozlu köftesiyle gazeteci Özdemir Hazar da bulunuyordu. Ferit Baba’nın Meyhanesi’ni, “meyhanemiz ramazanda nöbetçidir” yazılı pirinç tabelasıyla da hatırlayanlar var. 1960-80 yılları...

Devamı

Basmane

Basmane

İzmir’de tren garı, Kültürpark’a ana giriş kapısı, ucuz otel ve pavyonlarıyla tanınan semt. Bir zamanlar sayıları 44’e varan tektekçi meyhanelerine, genellikle iş çıkışı iki yudum içmek ve birkaç ahbap görmek isteyen esnaf takılıyordu. En meşhurları Tilkilik’teki Hasan’ın Yeri, Asmalımescit ve Kristal’di. Bu küçük mekânların bazıları zamanla büyük meyhanelere dönüştü. 1970’lere kadar yaşamını sürdüren Mezarlıkbaşı’ndaki İsmail Taşören’e ait Güler İçkili Lokanta, Celal’in Yeri, Havra Sokağı’ndaki Aslan Yasef’in Yeri, Mezarlıkbaşı’ndaki Yalova Meyhanesi, önündeki fayton durağı nedeniyle adı Sidikli’ye çıkan Ali’nin meyhanesi, İzmir’in kültür ve sanat insanlarını da buluşturan mekânlardı. Toros ise Anadolu tüccarlarına hitap ederdi. Bugün yaşayan Basmane meyhaneleri...

Devamı

Tantalos Meyhanesi

Tantalos Meyhanesi

İzmir Bayraklı’da meyhane. Efsanevi İzmir Kralı Tantalos’tan adını alan meyhaneyi 1971’de Osman Nuri Kolsuz (Bayraklılıların deyimiyle Arap Osman) açtı.Tantolos’un duvarında yer alan Ali Faruk Nişli imzalı şiir şöyle: Kerahat vaktidir bu tam Bir gurub ki anlatamam İçelim şarabı tamam Arap Osman’ın ruhuna Unut yakını, ırakı Düşünme karayı, akı Dilde sevgi elde rakı Arap Osman’ın ruhuna. Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.

Devamı

Akif Baba’nın Taş Plak Meyhanesi

İzmir Eşrefpaşa’da 75 yılı deviren meyhane. Sahibi Akif Bey’in adıyla anılan dükkân, içindeki zengin taş plak koleksiyonu nedeniyle zaman içinde Taş Plak Meyhanesi adını aldı. Akşamcılar biraz da bu plakları dinlemek için gelip giderdi. Bugüne kadar nice Müzeyyen Senar plağı gramofonda döndü, zaten Senar’ın kendisi de müdavimler arasındaydı. Akif Baba, 1996 yılında 85 yaşında hayata veda edince, işin başına oğlu Hüseyin Kocakurt geçti. Akif Baba’nın taş plaklarıyla birlikte biriktirdiği tarih, bugün de meyhanenin duvarlarını süslüyor. Ali Fuat Cebesoy’un anlattıklarını aktaran bir gazete kupürü de var duvarda. Habere göre Cebesoy, o yıllarda yeni yeni bira içmeye başlamış olan Mustafa Kemal ile yaptıkları Büyükada yolculuğunu anlatıyor: “Okulun tatil olduğu bir...

Devamı

Yaluva Rakısı

Yaluva Rakısı

İnhisarlar İdaresi tarafından 1930’larda İzmir’de üretilen lüks rakı. Alkol derecesi %50 olan Yaluva Rakısı’nın etiketini ayyıldız süslüyordu. 10 cl.’lik şişesi 30, 25 cl.’lik şişesi 75, 50 cl.’lik şişesi ise 150 kuruştan satılıyordu. Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.

Devamı

Yamanlar Rakısı

1930’larda İzmir’de üretilen rakı. Hakkındaki bilgiler 1932’de gazetelerde yayımlanan bir ilandan ibarettir. “Dikkatle okuyunuz” uyarısıyla başlayan ilanda şunlar söylenir: “İçki ne için içilir. Biz vatandaşların sıhhatını, hayatını ve içtimaî vaziyetlerini düşünerek en nefis mevattan imâl ederek bir aydan beri piyasaya vermiş olduğumuz Yamanlar Rakısını bir kere tecrübe edenlerce sabit olmuştur ki bu rakının fevkinde henüz kimse rakı imâl edememiş edemiyecektir. Bu rakı sıhhat, neş’e, zevk veren yegâne rakıdır. Tecrübe edenlere sorunuz ve bir de siz tecrübe ediniz. Eğer sıhhatinizi düşünürseniz musirren Yamanlar Rakısını her yerde arayınız.” İmza: Müdüriyet. Rakı Ansiklopedisi’nden...

Devamı

Tek Rakısı

Tek Rakısı

Tekel tarafından kısa bir süre üretilen anasonlu ve sakızlı distile alkollü içki; mastika. 1945’te piyasaya sürülüp rakı tiryakileri tarafından beğenilmeyen Sakız Rakısı’nın kapatılmasından yirmi yıl sonra, Tekel yeni bir deneme daha yaptı. Tek Rakı 1967’de sakız rakısı olarak üretildi. Ancak o da pek fazla rağbet görmeyince 1975’te üretimi durduruldu. Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.

Devamı